Activiteiten
Herhalingsles EHBO: Alleen op uitnodiging voor die competenties die je mist - 7 Maart 2018
20:00-22:00 uur ATTENTIE: ALLEEN voor leden die een email gekregen hebben dat zij bepaalde competenties missen en moeten inhalen!
Verenigingsgebow Overasselt
Algemene Leden Vergadering - 21 Maart 2018
Van 20:00-22:00 uur ben alstublieft op tijd.
Verenigingsgebouw Overasselt
 

vierdaagse

Het begint weer te kriebelen. De nijmeegse 4daagse komt er weer aan. Ook de EHBO vereninging is actief met de vierdaagse. Op de laatste dag komt de vierdaags door Overasselt en worden diverse wandelaars verzorgd. Er worden blaren geprikt en stijve spieren gemasseerd. Dit gebeurd al enkele jaren. Eerst met een stoel langs de route, daarna in een grote partytent en inmiddels al een aantal jaren in de brandweer kazerne van Overasselt. Dat de wandelaars het waarderen is duidelijk. Hier onder een verslag van een van de lopers van de vierdaagse van 2012.

 


 

De Nijmeegse Vierdaagse 2012

 

Verslag van een stel Vierdaagse lopers en hoe de blaren prik post van EHBO Vereniging Maria Goretti in de Brandweerkazerne in Overasselt op de laatste wandel dag een belangrijke rol gespeeld heeft voor hun wandel succes.

Vrijdag 22 juli, 2012

Late start, 06.15. We hadden er super veel zin in en verheugden ons al op het einde van de dag als in je in die kolkende mensenmassa op Via Gladiola  over de finish gaat. Eerst nog een stukje lopen. En ook hier bleek dat het venijn in het staartje zit.

Na ongeveer 10 km kreeg Sigrid zoveel last van haar linkervoet, dat we in Overasselt een EHBO post zijn binnen gelopen. We waren snel aan de beurt en Sigrid bleek een blaar te hebben onder de nagel van haar grote teen. Zeer pijnlijk dus. Die meneer die haar heeft geholpen, verdient een standbeeld, want hij heeft dat klusje zeer goed geklaard, ontsmet, doorgeprikt, afgeplakt. De teen er naast ook maar even meegenomen, want daar zat ook wat malheur aan te komen.

Vierdaagse

Onderwijl had hij ook nog wat peptalk voor haar, want hij merkte wel dat ze een beetje stuk zat. Iemand met een wandelhart dus.

Na deze pitstop gingen we verder. Gewoontegetrouw liepen we met de grote massa mee, ons niet realiserend dat door het tijdverlies de 40 km wandelaars al lang voorbij waren. Na een poosje kwamen er twee wandelaars teruggelopen die zeiden dat ze verkeerd waren, dat ze de 40 km moesten en niet de 30. We keken eens rond en zagen allemaal verkeerde kleur polsbandjes. “Jullie lopen allemaal de dertig?”, vroegen we. Waarop iedereen instemmend knikte. Moesten we heel dat stuk weer terug. Toen we weer terug waren op de 40 km route, liepen we dus echt helemaal achteraan. De mensen in de straten waren al aan het opruimen. Dat was niet zo leuk. Tot aan Cuijck, een twintig km verderop, liepen we zowat alleen, daarna liepen we weer in een gezellige drukte. Tijdens onze inhaalactie kwamen we verschillende mensen tegen die strompelend, tegen beter weten in, toch probeerden om te finishen. Het moet wel leuk blijven, vind ik. En deze mensen zagen er echt niet fijn meer uit. Ik had het echt met ze te doen.

Op ons laatste stukje kwamen we langs Molenhoek, waar Henriette, onze logeermama, Anique, mijn vrouw en de kinderen langs de route stonden. Even gepauzeerd, lekker bakje koffie gedronken en getooid met grote ballon in de vorm van een beker, grote medaille van chocolade en gladiolen weer op weg. In Malden stonden er kennissen van Sigrid op ons te wachten. Een vriendin van Sigrid is verder met ons meegelopen naar de Via Gladiola en de Wedren.

Zo kwam er een einde aan een wandeltocht waarnaar ik met heel veel enthousiasme en spanning heb toegeleefd.

Volgend jaar doen we weer een rondje!!!